Lieve bloggers,
in 2004 overleed mijn zus Ans na een heel kort ziekbed aan de gevolgen van kanker. Ze werd in mei ziek en we wisten al snel dat het niet goed zou aflopen. Nadat ik eind Juli de Nijmeegse 4 daagse had gelopen besloot ik om met een vriendin samen met de fiets per trein en bepakt met onze tent op een camping in Berg en Terblijt te gaan staan voor een weekje, om de Heuvelland 4 daagse te lopen. Op de 3e dag kreeg ik een telefoontje van mijn jongste broer:” Ria wil je naar huis komen, het gaat slechter met Ans en ze vraagt naar je”. Dezelfde middag waren we alweer met de fiets op weg naar Maastricht en namen de trein naar huis.
Om 19.00 die avond was ik bij haar en wist meteen dat het fout zat. Ik ben de laatste week van haar leven alle nachten en groot deel van de ochtenden bij haar gebleven. Ik kwam op Zaterdag bij haar en op Maandag besloot ze dat het genoeg was. We sliepen alle nachten samen in de huiskamer ieder op een bank. Ik heb hele warme gevoelens over die laatste week. Ze rookte nog graag haar sigaretje maar had nauwelijks de kracht om shag te draaien of aan te steken. Ik ben zelf geen roker maar die week kon ik zowel shag draaien als opsteken. De huisarts kwam haar laat nog morfine spuiten en als hij weg was hadden we het over van alles wat ons en vooral haar bezighield.
Ze vertelde me wat ze wilde dragen tijdens de afscheidsdienst en waar ze het al maanden klaar had hangen. Er stond een leuke opdruk op het shirt wat ze aanwilde maar wel met een Franse tekst erop. Ze kende zelf geen Frans dus vroeg ze me om mijn dochter even te laten lezen wat erop stond. Zegt ze:” dat ik dood zal liggen is zeker, maar liever niet met een verkeerde of maffe tekst op mijn buik” We hebben er nog vreselijke slappe lach om gehad. Ze had alle muziek voorbereid en datzelfde weekend deelde ze aan mijn zus en mij en aan haar vriendinnen haar sieraden uit. Haar pyamas mocht ik alleen hebben want een ander hoefde niet te weten wat ze snachts droeg… En zo slaap ik nu nog regelmatig in mijn troost pyamas zoals ik ze noem. Ze liet haar peetkinderen een voor een komen, ze kregen allemaal een bon om met partner lekker te gaan eten en zo nam ze op haar eigen wijze afscheid van ze. Ze regelde op Maandag zelf alles met haar huisarts, nam op Dinsdag afscheid van iedereen en op Dondermiddag ging ze bij ons vandaan. Ik had het voorrecht om bij haar te mogen zijn toen ze ons verliet… Die middag om 15.50 begon ze aan haar laatste reis.
Mijn maffe, lieve sterke zus waarmee ik elk jaar een paar dagen naar Texel ging. Waarmee ik ooit met Pasen op Texel was en we met onze fietsen overvallen werden door een sneeuwstorm. Ik was helemaal buiten adem door het fietsen met tegenwind en sneeuw in gezicht. Mijn maffe zus die ineens riep: ”Hee ons Ria!” En ikke: ”Ja wat is er?” Keek ik om zit ze met slappe lach op de fiets roept ze tegen me: ”Dit pakken ze ons niet meer af”’ Op haar afscheid heb ik deze anekdote verteld en ook dat er de laatste week van haar leven zulke mooie momenten geweest zijn dat ik voluit kan zeggen: ”Dit pakken ze me nooit meer af.” Op mijn vorige weblog heb ik altijd een apart plekje gehad waar ik regelmatig naar haar schreef via ons *Lijntje To Heaven* Onder de kopfoto waar *My Sissy* staat zit een nieuwe pagina gekoppeld genaamd: *Line To Heaven*. Ik wil er weer een vaste gewoonte van gaan maken om haar zo af en toe te laten weten hoe het leven van ons reilt en zeilt….
als sterren konden zien.
***
Zou je dan vanavond,
heel eventjes misschien?
***
Naar mij willen lachen
en twinkelen als groet.
***
Zodat ik hier beneden weet,
hoe het zonder jou verder moet.
Lieve Mams. Ik heb niet eerder de moed gehad om deze blog te lezen. Nog steeds (na 3x lezen) lukt me dat niet zonder tranen. Een byzonder mens mijn tante ans. Met haar angst voor bijna alles en nog wat wat ze hier totaal niet bang voor en compleet voorbereid. Ook ik slaap nog regelmatig in mijn laatste door haar gekregen joggingpak. De allerliefste peettante die je maar kunt bedenken en nog steeds als ik ergens de kans krijg steek ik een kaarsje voor haar aan.. Wij zullen haar in ieder geval nooit vergeten. XXXX Sjaantje
@Chantal,
ha mijn Sjaantje, wat was ze een sterke vrouw in die laatste weken. En daardoor werden ook wij sterker. Ze is uit ons leven maar blijvend in onze gedachten en harten.Bedankt voor je lieve reactie. Tante Ans zou trots geweest zijn op jullie en zeker op jullie gezinnetje. Dikke kus Mamsie.xxx
Wat een mooi eerbetoon aan je zus Ria! Weet niet goed wat ik moet zeggen, alleen misschien dat ze helemaal gelijk had. Al die momenten samen zul je je altijd blijven herinneren en pakt niemand je meer af.
Ik ga zeker je logjes volgen in je lijntje naar haar toe!
Liefs, Trees
@Trees,
ze had achteraf in zoveel meer dingen gelijk.Leuk dat je mee wilt blijven lezen. Liefs Ria
Ontroerend ……..
ZijalleenisZij,
xxx
Ik vind het bijzonder hoe je hebt kunnen afscheid nemen op deze manier.
Heel mooi omschreven.
Dat nemen ze je niet meer af!
@HHH,
Juist!
Ja natuurlijk ken ik al jouw vroegere logjes over je Sissy en ik wéét dat je dan op je best bent als je gaat schrijven !
Ontroering maar mét een glimlach met toch wel veel herkenbaarheid !
Mijn zus overleed 2 jaar later dan jouwe en ook ik heb er nu nog maar één maar ik weet ook dat de herinneringen nooit te vervangen zijn en nu een mooi plaatsje hebben ,net als bij jou !
@rietepietz,
jahaaa jij hebt het van dichtbij meegemaakt en kende mijn Sissy blog. Het doet goed al die lieve reacties en ben blij dat ik weer de draad opgepakt heb om te gaan schrijven naar en voor haar. Ook jou zus zal altijd dat speciale plekje houden. Liefs Ria
Met een traan je blog gelezen………
@Ingrid,
hee meissie, dat was niet mijn bedoeling. Geniet van de mensen om je heen, tijd is zo kostbaar. Liefs Ria x
Wat een liefdevolle blog heb je ervan gemaakt, zeer ontroerend ook.
Ik heb dan wel geen zus maar wat ben ik blij voor jullie dat jullie elkaar als zussen hadden!
@Melody,
hoi hoi, ik heb gelukkig nog een oudere zus waar ik een fijn contact mee heb. Maar missen doen we haar nog steeds ontzettend. Bedankt voor je lieve reactie. x
Ria, via,via ben ik op je weblog terecht gekomen!……en hoop je te mogen blijven lezen……
Ik ben zeer onder de indruk van het schrijven over je overleden zus waar je een liefdevolle band mee had/hebt!…..
Koester die mooie momenten en herinneringen die je aan haar hebt.
Liefsss, Hanny
@Hanny,
fijn dat je me gevonden hebt en het leuk vind om bij me te lezen. Ik ben juist deze week begonnen met weer aan mijn zus te schrijven. Ik blogde vroeger bij punt.nl en had daar ook een plekje voor haar. Bedankt voor je lieve berichtje, liefs Ria
Fijn dat je zulke mooie herinneringen aan haar hebt en het zo mooi geschreven hebt.
@Leidse Glibber,
leuk dat je er was en bedankt voor je lieve reactie. Groetjes Ria
Fijn dat je de laatste week met je zus hebt gehad en nog veel voor haar hebt kunnen doen…ze heeft je vast verteld hoe je zonder haar verder moet en haar schouderklopjes nog regelmatig voelt..ze geeft je nu via wolkjes kracht en moed..
Groetjes Sonja
@Sonja,
ik had die week voor geen goud willen missen. Heb wel altijd het gevoel dat ze ergens nog meekijkt…
Dit is om voor altijd te koesteren, fijn herinneringen, voor altijd in je hart Ria.
Wat heb je dit mooi geschreven.
Liefs Ans
@Butterfly,
het is voor mij een hele fijne uitlaadklep. Fijn weekend voor jullie, liefs Ria
Wat een heftig en gevoelig verhaal zeg. Mooi als je zo met je zus om kunt gaan, voor en na haar dood. Ook dat je het op jouw eigen wijze een plekje kunt geven. Zou mij een stuk moeilijker vallen vrees ik…
@Leo,
ik heb het gelukkig altijd goed van me af kunnen schrijven/tikken. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is Leo. Bedankt voor je warme reactie. Groetjes Ria
Ja, dat zijn herinneringen om te koesteren, hoe verdrietig het allemaal ook is je krijgt er toch een glimlach van op je gezicht he? Wat je beschrijft over die warme gevoelens over die laatste week herken ik van bij mijn moesje. Al weet je dat het afscheid dichterbij komt, het is dan zeer intens he? Mooie log wijffie, ik hoop dat je mijn mailtje gekregen hebt en dat deze prachtige woorden verschijnen waar ze ook horen! Knufff
@ɐpuıןǝɯɯǝ,
ha moppie, ook jij hebt je deel gehad en weet wat ik bedoel. Ik heb je mailtje gehad en ga zo even op de gravatar klikken. De pagina is gelukt. Kijk zo maar eens even in menu bij Sissy pagina. xxx
Yeps, ik heb er eenmalig een logje over geschreven, pas geleden. Daar kon ik mooi een boel in kwijt. Fijn toch he, dat webloggen hihi. De reacties erop deden me ook goed.
Jaaaaa helemaal goed. Ziet er super uit zo he? xxx
Mooi, Ria.
@Nanda,
bedankt meissie.
Wat heb je dit prachtig beschreven. Ik ben er stil van.
@Marja,
bedankt meissie. Fijn dat het na zoveel jaar nog zoveel losmaakt bij mensen. xxx
heel erg ontroerend Ria,
dit zal je altijd bij blijven en nooit vergeten,
welterusten
@Greetje,
en jij bedankt voor je lieve woorden. Groetjes Ria
Het blijft je bij.
Ontroerend Ria!
Gr. J@n.
@J@n,
uit het oog maar nooit uit het hart…Groetjesss
Mooi blog
@Klivia,
dank je, die van jou van selektief mag er ook wezen! Groetjes Ria
Bij jouw woorden krijg ik een warm gevoel, die momenten, men koestert ze dat deed ik toen en nu ook nog steeds bij min ouders.
Je sissy would be very proud of you and looking forward to your line to heaven xxx
@Laura,
Koesteren is het juiste woord ja…xxx
Oh, das ist von Dir Persönlich.
Liebe Grüße, Wolfgang
Geen probleem Wolfgang, mag je gerust lezen. Fijn weekend, groetjes Ria